Praca w konkursie na koncepcję architektoniczno-urbanistyczną Muzeum Stanisława Wyspiańskiego, będącego oddziałem Muzeum Narodowego w Krakowie.

Głównym założeniem projektu jest nadanie odpowiedniej oprawy dla twórczości Stanisława Wyspiańskiego jako artysty totalnego, kompletnego i monumentalnego, oraz odzwierciedlenie jej w architekturze budynku. Zaprojektowana forma jest monumentalna w wyrazie, jednak nie dominuje otoczenia. Stosując minimalne środki, realizuje myśl wzajemnego przenikania się sztuk i form inspirowanych twórczością Wyspiańskiego.

W warstwie psychologicznej – przeniesione z teatru Wyspiańskiego napięcie oraz konfrontacja realizowane są poprzez kontrasty i niepokoje przestrzeni.

Decyzje projektowe szanują kontekst miejsca (wpisanie nowej zabudowy w linię i wysokość tworzonej pierzei, bliskość gmachu Muzeum Narodowego, powściągliwość w ekspresji). Kontynuują istniejący modernistyczny układ wolnostojących gmachów w zieleni. Fasada budynku, wzorowana na motywach projektowych Wyspiańskiego, wchodzi w dialog z historycznym otoczeniem. Do wnętrza wprowadza podcień wejściowy z kolorowym podświetlonym sufitem - cytatem z jednego z witraży - kontynuującym się w holu muzeum.

Wnętrze podporządkowane jest koncepcji ekspozycyjnej, której sercem ma być przestrzeń eksponowania wielkowymiarowych kartonów z projektami witraży. Jej kształt wynika z przyrównania do nawy kościelnej jako zamierzonej przez Twórcę perspektywy odbioru, co dodatkowo podkreślono zdwojeniem rytmu poprzez lustrzaną ścianę.

Projekt obejmuje całościową zasadę ekspozycji, funkcje towarzyszące (w tym taras dachowy z kawiarnią, ogrodem zimowym oraz łąką kwietną gromadzącą gatunki z twórczości Wyspiańskiego), strefy edukacyjne, część administracyjną i techniczną, podziemne połączenie z gmachem Muzeum Narodowego, a także stworzenie Placu Muzealnego, integrującego i porządkującego cały obszar Kwartału Muzealnego.